Korzeń mandragory - Mandrake officinarum - 50g - posiekany

Składniki: Korzeń mandragory - Mandrake officinarum - 50g - posiekany

Klasyfikacja: Zioła

Mandragora (łac. Mandragora officinarum, angielska mandragora, jabłko szatana) to wyjątkowo magiczna roślina, owiana wieloma fascynującymi legendami. Jego historia rozpoczęła się w czasach starożytnych, ale prawdziwą sławę zyskał dopiero w średniowieczu.

Pochodzi z rejonów Morza Śródziemnego, a pierwsze wzmianki o nim pojawiły się w egipskim papirusie Ebersa z 1550 roku p.n.e. Potem pisali o nim greccy uczeni: Hipokrates, Dioskurydes i Teofrasta. W tym czasie mandragora była używana głównie w celach leczniczych – na bezsenność, zły nastrój, smutek i melancholię, na wszelkie bóle, reumatyzm czy nawet bezpłodność. Jej korzeń przed zabiegiem podawano jako środek znieczulający i nasenny, a jej owoce stosowano jako afrodyzjak w rytuałach miłosnych i płodności.

Później, w średniowieczu, roślina ta pojawiła się również w praktykach magicznych (często w czarnej magii). Kojarzył się z demonami, szatanem i bóstwami śmierci, symbolizującymi szaleństwo. W tamtych czasach poszukiwano go zwykle pod szubienicą, gdyż wierzono, że wyrasta on z nasienia i krwi, które spływały z ciał powieszonych skazańców tuż przed ich śmiercią.

Niesamowity korzeń mandragory, zwany wówczas alrauna, o ludzkim kształcie i niezwykłych właściwościach, był używany do czarów, które według legendy po zerwaniu wydawały straszliwy krzyk, zabijając każdego, kto go usłyszał. Z tego powodu opracowano specjalną metodę jego pozyskiwania. Był to złożony, wieloetapowy rytuał, w którym trzeba było spulchnić glebę wokół rośliny, podlać ją krwią menstruacyjną lub kobiecym moczem, a następnie przywiązać do niej psa, zatkać uszy i pozwolić korzeniowi się wyrwać. Wtedy mandragora zabiła psa swoim wrzaskiem.

Korzeń mandragory zawiera wysoce psychoaktywne substancje, które zaliczane są do alkaloidów tropanowych, czyli atropinę, skopolaminę i hioscyjaminę. Można je również znaleźć w durmanie, czarnej kurze i belladonnie. Powodują stan majaczenia, który charakteryzuje się między innymi uczuciem dysocjacji, dezorientacji, zawrotów głowy, trudności w mówieniu i koordynowaniu ruchów, halucynacje czy nadwrażliwość na bodźce. Jeśli korzeń mandragory zostanie spożyty, efekty te mogą być związane z wymiotami, biegunką i rozszerzeniem źrenic. Ponadto, jeśli jest spożywany w nadmiarze, korzeń ten może spowodować śmierć przez paraliż układu oddechowego.

Do magicznych rytuałów używano wywaru z pociętego lub zmielonego korzenia mandragory lub ekstraktu alkoholowego. Jedzenie wieczorem na pusty żołądek i z zamiarem nie jedzenia niczego przez długi czas ze względu na możliwe skutki wymiotów. Według niektórych źródeł spalono również mandragorę. Przykładem preparatu z dawnych czasów było zalanie 5-16 g zmielonego korzenia mandragory połową szklanki wrzącej wody. Dawkowanie zależało jednak od wielu czynników, takich jak wiek, płeć, masa ciała, indywidualna wrażliwość i kondycja psychofizyczna, dlatego nie było jednej uniwersalnej receptury.

Korzeń mandragory oferowany w naszym sklepie internetowym przeznaczony jest wyłącznie do użytku zewnętrznego lub kolekcjonerskiego.

SKŁAD
Mandragora - korzeń (Mandragora officinarum) 100%. Surowiec najwyższej jakości!

DAWKOWANIE I ZASTOSOWANIE
Do użytku zewnętrznego.

PRZECIWWSKAZANIA
Ciąża, laktacja, nadwrażliwość na roślinę.

CHARAKTERYSTYKA ROŚLINY
Mandragora to roślina wieloletnia z rodziny psiankowatych – Solanaceae, znana również jako jabłka szatana ze względu na kuliste owoce. Występuje naturalnie w krajach basenu Morza Śródziemnego, Bałkanów i Bliskiego Wschodu. Tworzy charakterystyczny, bulwiasty korzeń z licznymi gałęziami, z których nad ziemią wyrasta bardzo krótka łodyga i rozeta liściowa złożona z dużych liści o nieregularnej powierzchni i ząbkowanych brzegach. W środku rośliny od czerwca do lipca pojawiają się kwiaty z pięcioma płatkami i jasnofioletowym kolorem. Kiedy blakną, na ich miejscu rozwijają się kuliste, zielonkawożółte jagody o średnicy około 2-3 cm.